Vervroegd met pensioen?!

Ik sta in de rij voor de kassa en het duurt nogal lang. De jongedame achter de kassa staat er alleen voor en 5 mensen wachten voor mij. Ik knoop een gesprek aan met de dame voor mij. Ze draagt een uniform van een zorginstelling en ik vraag haar of ze wel zo lang kan wachten. Ze heeft er nu geen probleem mee. Een aantal jaren geleden is ze opnieuw begonnen in de zorg, maar: “Het is niet meer zoals het vroeger was. Ik heb dan ook besloten om eerder te stoppen met werken, dus binnenkort ga ik met pensioen. Ik heb het uitgerekend en het gaat wel lukken. Het werk is wel leuk, maar alles erom heen……..” Ze is aan de beurt en wenst me goedendag.

Ik ben op de sportschool en zie een dame tijdens het sportuur van wie ik weet dat ze in het onderwijs werkt, en we raken aan de praat. “Ik ben vervroegd met pensioen, want ik was het zo beu, ik heb het berekend qua inkomen en het lukt. Het zal wel raar zijn als de scholen weer beginnen, ze hebben mijn telefoonnummer, maar ik vind het wel prima zo!”

Twee mensen die berekend hebben hoeveel ze krijgen als ze vervroegd met pensioen gaan in bedrijfstakken die schreeuwen om mensen……Toevallig spreek ik ze in een tijdsbestek van 4 weken en ja, als je twee witte zwanen ziet betekent het niet dat er geen zwarte zwanen zijn. Er zijn vast wel oudere mensen die wel doorwerken tot hun pensioengerechtigde leeftijd, maar is dit mogelijk het topje van de ijsberg?

Op de website van het CBS kun je via Statline cijfers vinden over Duurzame Inzetbaarheid. Er is iets merkwaardigs aan de hand als je naar de cijfers kijkt. Met het vorderen van de leeftijd zijn er iets hogere percentages van mensen die menen dat ze, juist wel willen doorwerken of denken dat ze in staat zijn om door te werken. Het hoogste percentage doorwerkers (willen doorwerken, in staat om door te werken) valt in de groep 55-65 jaar. (Eigenlijk 65-75 jaar, maar die reken ik even niet mee. Zij vormen waarschijnlijk een kleine groep). Dit valt mogelijkerwijs te verklaren omdat deze groep nog werkzaam is voor hun inkomen en weten dat ze maar een aantal jaren te overbruggen hebben tot aan hun pensioen. Als je 30 jaar jonger bent, heb je deze zekerheid nog niet. Je kunt mentaal en of fysiek iets gaan mankeren in deze periode van 30 jaar. Dit vermindert dan je Duurzame Inzetbaarheid. De percentages doorwerkers zijn echter niet hoog. 64,8% van 55-65 jarigen willen doorwerken en 65,2% vinden zichzelf nog in staat om door te werken. Concluderend: 35% van de 55-65 jarigen willen liever niet doorwerken of vinden zichzelf niet in staat om door te werken.

Resumerend: volgens cijfers van het CBS (Statline) zijn binnen alle leeftijdsklassen (dus niet alleen 55-65 jarigen) werknemers die niet willen of niet in staat zijn om door te werken. Dat is ruim een derde van de werkzame groep. Echter, de groep van 55-65 jarigen heeft ook de mogelijkheid om, na een berekening of het allemaal wel lukt, eerder te stoppen met werken. Of gaan ze “hun tijd uitzitten” omdat ze niet voldoende financiën hebben als ze eerder stoppen? En verder, de jongere leeftijdsklassen, waarom willen ze niet of vinden zij zichzelf niet staat om door te werken? Hoe zit het in het algemeen met de Duurzame Inzetbaarheid van 1/3 van de werkzame beroepsbevolking? Ik weet niet wat voor scenario’s dit voor werkgevers teweeg brengt, missen zij resultaat op hun balans vanwege lagere productiviteit of gaan ze ervaren krachten missen die eerder stoppen met werken?

Ik ben benieuwd hoe werkgevers hierover denken en/of hoe zij dit ervaren. Hoe is uw situatie met betrekking tot uw personeel binnen uw organisatie? Zijn zij volgens u Duurzaam Inzetbaar? Ik nodig u graag uit, om hier het gesprek over aan te gaan.

Tekort op de arbeidsmarkt? Ontwikkel zelf schaap met 5 poten.

Op het moment wordt de arbeidsmarkt steeds krapper. Van laag tot hoog opleidingsniveau in, met name techniek en ICT, vliegen de vacatures om je oren. Ook in de zorg en het onderwijs wordt de krapte steeds beter voelbaar.

Tijd om anders naar functieprofielen te gaan kijken, tijd om als organisatie actief je medewerkers te gaan ontwikkelen?

Door de crisis zijn veel organisaties verwend met een ruime arbeidsmarkt waar ze vanzelf de schaap met de spreekwoordelijke 5 poten er uit konden vissen, maar deze schaap wordt schaarser en stelt nu ook steeds meer eisen, wetende dat zijn/haar talenten en ervaring schaars zijn.

Waarom niet de schaap met 4 en, vooruit, de schaap met de 3 poten verder ontwikkelen en inzetten op moeilijk te vervullen rollen binnen de organisatie? Desnoods wat schuiven met werkzaamheden, een nieuwe taakverdeling en klaar?

Weet u, als werkgever, wat uw mensen werkelijk beweegt? Wat ze echt voor talenten, kennis, en ervaring zij in potentie hebben en nog kunnen ontwikkelen? Vaak hoor je van werkgevers de opmerking: “Thuis verbouwen ze de boel, geven ze advies over computerprogramma’s  zitten ze in verenigingen en netwerken, maar op het werk…….?” Ergens is de verbinding van de medewerker verdwenen met de organisatie waarvoor hij/zij werkt en heeft de medewerker ook besloten om het bijltje erbij neer te gooien en er geen moeite meer voor te doen.

Breng zelfbewustzijn en focus aan bij medewerkers binnen de organisatie zodat ze werken, of gaan werken aan hun persoonlijke ontwikkeling. Dit kan met het Duurzame Inzetbaarheid Profiel Potentieel ofwel wendbaarheids potentieel waarop ook gecoacht kan worden. Deze methode brengt het ontwikkelpotentieel en struikelblokken in beeld van de medewerker.

Verder kennen veel branches een subsidie regeling voor het inzetten van Duurzame Inzetbaarheid binnen de organisatie.

U wilt toch graag betrokken en productieve medewerkers die meedenken in de veranderingen, en die samen met u een mooi resultaat neerzetten voor uw organisatie?

Wie binnen HR/P&O of eigenaar bedrijf met personeel( ik en nog 1 persoon) heeft interesse om mee te gaan naar seminar ? (9 oktober te Zeist)

Het PPIB / NIP (Nederlands Instituut voor Psychologen organiseren op 9 oktober een seminar. Link : Seminar maatschappelijk en technologische ontwikkelingen en hun effecten op mensen en organisaties.

Locatie Achmea Zeist.

Programma is als volgt:

PROGRAMMA

16.00   Opening door Cora Reijerse

16:05    Inclusie binnen Achmea door Sandra Gaarenstroom en Siham Achahboun

16:35    Multiculturele sensitiviteit in selectieprocedures door Marise Born

17:05   Pauze met versnaperingen

17:30   Eerste ronde workshops

  1. Slaap en gedragsverandering door e-coaching door Robbert Jan Beun en Fiemke Griffioen)
  2. Een nieuwe kijk op Bedrijfsgezondheid door Pieter de Jongh (bedrijfsarts)
  3. Toezichthouders in de 21ste eeuw: hoe doen ze het? door René Ravenhorst en Cora Reijerse
  4. LTP: Testen in het digitale tijdperk (naam workshopgever volgt nog)

18:35   Tweede ronde workshops

  1. Is de technologie gezond voor de werkende mens? door Machteld van den Heuvel
  2. Een case; Centramed vraagt u mee te werken aan het succesvoller maken van hun organisatie in de 21ste eeuw door Irene Heikens en Auke van der Wal
  3. Het identificeren van talent met Learning Agility door Han van der Pool
  4. Wat de A&O/A&G psycholoog in de toekomst bij te dragen heeft door Maayke Jansen

19:40   Labor ex Machina: Maakt AI ons werkloos? door Radboud Winkels

20:00   Afsluiting door Cora Reijerse met aansluitend een borrel en een hapje

20:30   Einde bijeenkomst

Wie van mijn Linkedin connecties werkzaam binnen HR of eigenaar van een bedrijf met personeel heeft interesse om mee te gaan? Wees er snel bij want er is maar plaats voor totaal 100 personen. Toegang word voor je betaald. (Betreft een duoprijs.)

Wereld verandert snel, ook voor werkgevers en HR.

Stukje in Rhijnvis Media van Juni over Duurzame Inzetbaarheid en Gerard Scheenstra van Knowvium.

Drie vragen aan Gerard Scheenstra over Duurzaam Inzetbaar Potentieel (DIP) en het belang hiervan voor organisaties. Bij Knowvium heb ik mijn certificering Coach Duurzame Inzetbaarheid behaald.

Neem gerust contact op met mij.

#metoo ofwel protocol seksuele intimidatie/ pesten?

 

Niets is zo belangrijk voor mensen als het gevoel van veiligheid. In BN DeStem van maandag 26 februari wordt gemeld dat de daadwerkelijke seksuele intimidatie niet evenredig is aan wat mensen ook echt melden. Topje van de ijsberg zeggen experts. LVVV-bestuurslid Ine te Brake geeft aan dat veel mensen niet met hun verhaal “durven” te komen. De laatste zin geeft al aan dat het bij veel organisaties niet goed zit op het gebied van gevoel van veiligheid binnen organisaties. Een recent dieptepunt was Burgermeester Huisman van Oosterhout die graag een glaasje lust en die een aantal dames had betast ofwel aangerand. De reactie van een lid van de gemeenteraad was ronduit ontluisterend. Zijn vraag was :”waar gaat dit over?” En de eerste actie was het zoeken naar de lek binnen het gemeentehuis naar BNDeStem toe in plaats van de zorg om de dames die dit overkomen was.

Wat zegt dit over de sfeer op het gemeentehuis van Oosterhout ten tijde van burgemeester Huisman en nog meer, van een aantal mensen daar werkzaam die dit gedrag normaal vinden? Voelen vrouwen/mannen zich daar veilig? Is er een “haantjescultuur”? Die vrouwen moeten niet zo zeuren?? Zouden ze ook zo denken als het hun eigen moeder, vrouw, vriendin of dochter was geweest? Enfin, voer voor psychologen. Dit is fout wat daar is gebeurd. Of het nu een vrouw of man betreft, je benadert de ander met respect en fysieke integriteit. Er zijn organisaties die dit vastleggen in een protocol seksuele intimidatie. Intimideren kan zowel verbaal als non-verbaal gebeuren. “Je ziet er lekker uit” is niet (altijd) een zin waar een collega op zit te wachten tijdens het werk. In veel gevallen spelen er ook machtsverhoudingen mee en kan het uitlopen op pest gedrag met alle nare gevolgen van dien.

Eigenlijk weten we allemaal, dat, als mensen zich niet veilig voelen, zij minder productief zijn. Je bent misschien wel afhankelijk van die ene vervelende collega die je regelmatig een klap op de billen geeft, maar je moet wel van deze weten wanneer er nieuwe voorraden binnen zijn, want je klanten zitten er om te springen. Ook op het gemeentehuis in Oosterhout zal de samenwerking niet altijd meer soepeltjes zijn verlopen, waren er conflicten (want sommigen vonden het “gezeur”), een hoop onrust, want wat doe je: melden of niet, daar praat je dan ook onderling over?

Organisaties: wordt wakker en blijf alert! Een onveilige omgeving is niet bevorderlijk voor de samenwerking tussen collega’s en de productiviteit!

Dus: schrijf een protocol over seksuele intimidatie en pesten en geef grenzen aan (geef workshops), vertel aan je medewerkers waar ze terecht kunnen met hun klacht, liefst een extern (vertrouwens) persoon, ga bij een klacht hier ook serieus mee om en bagatelliseer dit niet.  Deze persoon is er mee naar voren gekomen, heeft er serieus hinder van, ga daarom ook integer met de klacht om. De stap om te gaan klagen over een collega is al groot, dit is niet zonder reden gedaan.

Daarom : zorg voor een werkomgeving waar je medewerkers veilig zijn en waar ze alleen maar hoeven te focussen om hun werk zo goed mogelijk te doen!

Voornemens 2018 organisaties Duurzame Inzetbaarheid

Duurzame Inzetbaarheid stijgt op de agenda van HR volgens auteur Sanne van Baar in een artikel van CHRO op 4 januari. Beginnend in 2018 stemt het hoopvol dat er weer meer oog komt voor medewerkers, want beleidsmedewerkers van organisaties weten dat betrokken medewerkers productiever zijn en dat is weer beter voor de resultaten van een organisatie.

Volgens een onderzoek door Berenschot vult driekwart van de organisaties dit beleid in met scholing en of opleiding. Opleiding lijkt te zakken in prioriteit op de agenda van HR, maar waarschijnlijk omdat opleiding nu vaak onder Duurzame Inzetbaarheid wordt geschaard.

De helft van de organisaties bieden aanpassing van het werk en of de werkduur aan. Verder geeft 10% van de respondenten aan geen speciale maatregelen te nemen.

Lezen we verder in het artikel van Sanne van Baar, dan blijkt slecht 5% van de respondenten uit het Berenschot onderzoek bezig te zijn om Duurzame Inzetbaarheid tot een integraal onderdeel te maken van de bedrijfsvoering, zodanig dat Duurzame Inzetbaarheid in het DNA zit van het MT en de medewerkers. Dit is (nog) wel een heel klein percentage. 35% van de respondenten heeft het “redelijk op orde”, 39% is bezig om “het in gang te zetten” en in 1 op de 5 organisaties is er geen of nauwelijks aandacht voor dit onderwerp en wordt er op ad hoc basis gereageerd.

Veel HR medewerkers lijken geen handen en voeten te kunnen geven aan het Duurzame Inzetbaarheid beleid. Ze denken dat:

  • Duurzame inzetbaarheid gaat over de oudere generatie
  • Duurzame inzetbaarheid complex is of een containerbegrip
  • Duurzame Inzetbaarheid met oplossen van knelpunten geregeld is

Er wordt ad hoc gereageerd met individuele oplossingen met alsnog risico op niet-betrokken medewerkers en of zieke medewerkers met allerlei zichtbare en onzichtbare kosten tot gevolg.

Duurzame inzetbaarheid is niet anders dat mensen zich bewust worden van hun eigen verantwoordelijkheid over hun eigen loopbaan en dat organisaties medewerkers zodanig faciliteren dat de medewerker een goede invulling ervaart van zijn rol binnen de organisatie. Het heeft te maken met het versterken, ofwel amplifying, van de medewerkers en is daarom een boost voor de productiviteit van medewerkers. En dat heeft weinig tot niets met leeftijd te maken. Ook jongere medewerkers willen graag tevreden zijn over werkzaamheden binnen organisaties en duidelijkheid over hun rol daarin en van betekenis zijn. De oudere generatie is wel langer in dezelfde functie gebleven, want logisch, zij hebben meer dienstjaren. Het risico hiervan is dat ze een beperkte ervaring en kennis hebben en dat als hun functie komt te vervallen door automatisering en of robotisering het lastiger voor ze is om een andere functie te vervullen. Maar ook hiervoor zijn oplossingen als beide partijen ervoor openstaan. Voor de jongere generatie is het u daarom juist weer verstandig om ze tijdig te wijzen op het feit dat ze hun ervaring en kennis breder moeten gaan inzetten en uitbreiden.

Wilt u weten hoe uw organisatie scoort op Duurzame Inzetbaarheid en wilt u starten of verder doorpakken op Duurzame Inzetbaarheid beleid? Laat het mij weten, dan neem ik contact met u op.

Duurzaam inzetbaar personeel werkt beter.

Een goed idee van de gemeente Moerdijk is het opzetten van de website Inmoerdijk.nl . Het credo van de gemeente Moerdijk is: samen lokaal inkopen en het idee erachter is, is het bevorderen van lokale ondernemerschap. Kijken wat je binnen de gemeente hebt, want alles wat van ver komt is niet altijd beter en/of goedkoper. De site levert me wel een slogan op, want die moet ik invullen, daar heb ik nog niet over nagedacht. Gelukkig heb je van die sites die een voorzet geven en warempel, na een aantal slogans uitgeschreven te hebben, daar staat hij! En het voelt goed! Om de lezer van deze blog niet langer in spanning te laten zitten:

Duurzaam inzetbaar personeel werkt beter!

Daar ben ik echt van overtuigd na alle congressen en symposium die ik onlangs heb bijgewoond. Laat u me even weten wat u van mijn slogan vindt? Ben benieuwd.

Hoe is het met uw personeel? Weet u eigenlijk wel wie en welke kwaliteiten er binnen uw organisatie lopen of wordt u wel eens verrast door een medewerker waardoor u anders gaat kijken naar uw medewerker? Het is net als met mijn slogan, als je er niet over nadenkt, krijg je ook geen nieuwe inzichten. Logisch zou je zo zeggen. Wie weet wat voor verrassingen uw medewerkers u geven als u eens een ander soort gesprek met ze voert?

Ik ben op pad geweest om te horen wat anderen over duurzame inzetbaarheid te zeggen hebben en over de problematiek van het ziekteverzuim. Dat leverde me twee congressen op en 1 symposium. Op het congres van Inzet op Maat bruist het binnen het duurzame inzetbaarheid gedachte, het zijn allemaal ideeën gebaseerd op verbetering en vooruitgang voor zowel organisatie als medewerker. Vitaliteitprogramma’s, lifestyle coaches, mindfullnes, ergonomie, budgetcoaches en ik zag ook een bekende: Jantina van Vanbeersorganiser.nl, grappig, we werken dicht bij elkaar in de buurt, maar komen elkaar ergens anders tegen. Daarnaast ook veel goede workshops. Enfin, teveel om op te noemen, maar het gaf me een goed gevoel en het leverde me goede gesprekken op.

Een ander congres had 4 inspirerende sprekers, onder andere Ruud Veltenaar en Aukje Nauta, ieder vanuit haar/zijn eigen invalshoek, gaven een goede uiteenzetting over duurzame inzetbaarheid. Gaf me een goed gevoel.

Het symposium werd georganiseerd door het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Deze ging over arbocuratieve samenwerking van de verschillende disciplines die zich bezighouden met het beter maken van medewerkers en daarmee het terugdringen van ziekteverzuim. De kosten van ziekteverzuim zijn hoog en het Ministerie (Overheid) wil een verbeterslag maken op het gebied van efficiëntie door betere samenwerking en daar is ook geld voor beschikbaar. Alle aanwezigen waren gemotiveerd en deskundig en dachten mee over een plan van aanpak. Een hele goede insteek was dat werk ook herstel kan bevorderen. Dit was een mooi verhaal van Ragna van Hummel van Return.

Echter, als ik denk over arbocuratieve samenwerking: ik weet niet of u dit herkent als HR professional of lijnmanager, ik heb als HR adviseur het volgende meegemaakt. Een medewerker die beperkt wordt door klachten en bij mij komt melden dat de huisarts iets anders zegt dan de bedrijfsarts met de toevoeging dat de huisarts heeft gezegd dat bedrijfsartsen er helemaal geen verstand van hebben? Daar sta je als HR professional met de info van de bedrijfsarts in je handen, wie moet je geloven? Kan de medewerker nu wel of niet meer uren werken? Uiteindelijk door de nadruk op goede communicatie te leggen tussen bedrijfsarts en huisarts toch weer opgelost, maar het koste wel tijd. Enfin, dit soort problematiek wil de overheid nu gaan voorkomen door  vooraf een betere samenwerking tussen alle disciplines, inclusief huisartsen, zodat u uiteindelijk weet wat uw medewerker nu wel of niet kan tijdens zijn ziekteproces.

Hoe deskundig, vriendelijk en gemotiveerd deze aanwezigen (overheid, bedrijfsartsen, huisartsen, GZ psychologen, etc.)  ook waren, verbeteren van communicatie en/of processen blijft een lastig proces en het gaf een ander gevoel dan de congressen die op voorhand een interventie willen doen om ziekte die voortkomt uit problematiek tussen medewerker, werkzaamheden, organisatie en thuissituatie te voorkomen.  Dan sta je voor de deur van de Wet Verbetering Poortwachter.

En heeft u ook hieraan gedacht:  veel medewerkers overwegen in deze aantrekkende arbeidsmarkt een andere baan omdat het werk niet aan hun verwachtingen voldoet. Kent u de concrete vertrekredenen van uw medewerkers? Wilt u ze graag behouden?

Daarom mijn slogan: duurzaam inzetbaar personeel werkt beter!

Aan u de vraag : wilt u lastige gesprekken over het ziekteverzuim van uw medewerkers en/of u ziet u uw medewerkers vertrekken; of  heeft u liever het volgende: dat uw medewerkers tevreden zijn en graag hun best doen voor uw organisatie.  Laat u me weten hoe u hierover denkt?

Uw organisatie in de lift?

Ja, u leest het goed, namelijk in de Facelift!

U kent deze oude rockers vast wel. Actief sinds 1962. Gemiddelde leeftijd van de band: 73,5 jaar. Kicking and alive….

 

 

 

 

 

Vooruit nog een band:

Jongere rockers: actief en heel enthousiast. Niet moeilijk natuurlijk want hun gemiddelde leeftijd ligt een stuk lager: 56 jaar…..Die moeten nog wel even tot hun pensioen.

Over het teamwork van de eerste band valt veel te zeggen, maar ze maken nog steeds veel mensen blij met hun muziek en verdienen een aardig zakcentje bij na hun pensioen. De tweede band moet nog even door tot aan hun pensioen.

U heeft vast ook oudere rockliefhebbers, of misschien zelfs mensen die nog in een band spelen, in uw organisatie, misschien zelfs van die liefhebbers van die “kolere” herrie van Metal Bands zoals Rammstein.(gemiddelde leeftijd bandleden: 50 jaar) of van Pink Floyd: gemiddelde leeftijd band zou 73 jaar zijn geweest

U weet de demografie van uw organisatie en u heeft mogelijkerwijs tot uw schrik geconstateerd dat de gemiddelde leeftijd plotseling rond de 50 jaar ligt (waar blijft de tijd…)…….als u de werkvloer oploopt ziet u personeel waarvan een deel de 50 jaar gepasseerd is en mogelijk tot hun 67 jarige of hun 68 jarige leeftijd  (afhankelijk van de levensverwachting en de politiek) moeten doorwerken. Wat gaat er dan door u heen? Tijd voor verjonging (die kreet heb ik echt gehoord, we zouden het graag willen, allemaal plotseling jonger worden) ? In sommige beroepen zijn geen jonge mensen (meer) te vinden, want wie wil er nu vies, zwaar werk doen, onregelmatig werken, veel uren werken, of werk waar geen toekomstperspectief in zit of te laag betaalt? “War of talents” is een nieuwe hype, maar welke “talents”,  en heeft u die wel goed in beeld en is die schaap met 5 poten wel zo nodig? Is het iets wat anderen nog makkelijk te leren is, zou een jong persoon dat nog überhaupt wel willen doen voor langere tijd, kan het ook door een ouder persoon gedaan worden? Ik ben van mening dat er talenten genoeg zijn, ook binnen uw eigen organisatie. Heeft u wel eens gevraagd aan uw personeel wat hun beweegredenen en motieven zijn om hun huidige functie uit te voeren? Nee, het is lastig om verdiepende vragen te stellen als management, want medewerkers gaan zichzelf dan gelijk vragen stellen waarom vragen ze dit aan mij? Waarschijnlijk krijgt u een sociaal wenselijk antwoord. Ze zien de ene reorganisatie na de andere in hun omgeving voorbij komen en voelen zich niet veilig en dan komt u met zulke vragen.

Waarom geeft u uw organisatie geen facelift, ofwel een tweede jeugd, en zet in op een project duurzame inzetbaarheid om te kijken waar iedereen staat en wie wat nodig heeft om weer goed te functioneren? Waarom is een functie heilig en blijft iedereen vasthouden aan die functie omschrijvingen? Wat nodig is, is om in gesprek te gaan met uw mensen en ze bewust te maken van hun eigen regie in het werk en dat ze de regie van hun loopbaan ook weer nemen. Dat ze zich weer bewust worden van het feit dat ze meerdere talenten hebben, dat er meerdere mogelijkheden zijn voor de invulling van taken binnen organisaties en dat ze van meerwaarde kunnen/moeten zijn. Vaak, als er naar medewerkers geluisterd wordt en er met ze een dialoog gevoerd wordt, hebben ze het gevoel dat ze serieus worden genomen en alleen deze aandacht kan voldoende zijn om een andere insteek van uw medewerker te krijgen.

En weet u, ook voor jonge mensen is Duurzame Inzetbaarheid belangrijk. Door de prognoses dat jongere generaties een levensverwachting hebben van 100 jaar, zullen ze met deze snel stijgende pensioenleeftijd nog tot na hun 70 jarige leeftijd door moeten werken……Ach, als je op een Rolling Stone lijkt gaat dat vanzelf.

Wilt u meer informatie over duurzame inzetbaarheid, neem dan contact met mij op.

Werving van personeel

Op linkedin zag ik een bericht voorbij komen van een gerenommeerde website voor recruitment met de verzuchting of er nog wel motivatiebrieven geschreven moeten worden. Ik heb er op gereageerd door te stellen dat iedereen zijn motivatiebrief schrijft in de trant van de vacaturetekst en omdat er van tevoren aangegeven wordt in de vacaturetekst welke persoonlijke eigenschappen je nodig hebt voor de functie, blijkt het gros van de motivatiebrievenschrijvers deze eigenschappen te hebben…..Ik heb zelfs gehoord dat sommige slimmeriken tekstschrijvers inhuren om hun motivatiebrief te schrijven. Hoe authentiek is dan zo’n motivatiebrief en ja, de recruiters zien veel dezelfde motivatiebrieven en dat wordt saai. Mijn voorstel op dit bericht was dan ook om mensen zelf te laten nadenken welke persoonlijke eigenschappen ze kunnen/ willen inbrengen om deze functie tot een goed resultaat te brengen. Dat lijkt mij gelijk een leuke uitdaging voor de sollicitant en je bent gelijk op de hoogte van elkaars verwachtingen, want wat denk je als sollicitant van meerwaarde te kunnen zijn om deze functie goed te kunnen vervullen? Misschien word je wel aangenaam verrast als werkgever door iemand met een originele insteek waar je zelf nog niet over hebt nagedacht?  En geeuw, dan hoeven sollicitanten geen saaie motivatiebrieven meer te schrijven die bijna de vacaturetekst kopiëren ………Extra tip, laat dan een psychologisch assessment doen met betrekking tot de persoonlijke eigenschappen van de sollicitant, dan weet je gelijk of het overeenkomt met de motivatiebrief die ze geschreven hebben.

Selectie en de criteria

Een organisatie heeft zijn eigen cultuur, product/dienstverlening en alles wat daar verder mee samenhangt. Elke organisatie heeft zo zijn eigen “vingerafdruk”. Als een organisatie een nieuwe medewerker zoekt voor een bepaalde functie wordt de functie-omschrijving erbij gehaald de randcondities aangegeven (bijvoorbeeld geen 9 tot 5 mentaliteit) en wordt tot werving overgegaan. Echter, goede selectie criteria zijn de basis naar het zoeken van een goede kandidaat voor de functie binnen de organisatie. Zeker, de nieuwe medewerker moet weten wat voor werkzaamheden er gedaan moeten worden, maar een commerciële binnendienst functie is bij de ene organisatie net even wat anders dan bij de andere organisatie. Verder, wat voor persoonlijkheidseigenschappen moet deze nieuwe medewerker hebben, want je hebt toch graag dat deze past binnen het team en de organisatie. En is er goed over nagedacht in welke richting de functie gaat naar de toekomst toe? Moet de nieuwe medewerker flexibel genoeg zijn om in de toekomst ook nog andere taken over te nemen, omdat bijvoorbeeld een deel van de taken worden geautomatiseerd? En je hebt flexibel en flexibel….daar verstaan veel mensen andere zaken onder.

Zo bezien is selectie nog zo eenvoudig niet. Je wilt toch graag die ene gemotiveerde en enthousiaste persoon en zeker niet iemand waarvan je na 6 maanden intensief inwerken weer afscheid van moet nemen, wat ook zijn weerslag heeft op de ex-teamgenoten, en, last but not least, de kosten die dit allemaal met zich meebrengt. Het beste is om een zo volledige mogelijke concrete lijst te maken van zowel de expliciete als de impliciete verwachtingen met betrekking tot de functie encropped-header-91.jpg de nieuwe medewerker in het kader van  de organisatie in heden en toekomst. Een functie omschrijving  is één ding, maar de context van de organisatie en de toekomstige veranderingen daarbinnen, is net zo belangrijk.